Forum religijne o prawdach wiary, wierze i życiu katolickim. Rozmawiamy o narzeczeństwie i małżeństwie, Kościele i religii. Eucharystia jest centrum naszej wiary, a liturgią jesteśmy żywo zainteresowani.
Ja już niejednokrotnie pisałam. Szczęście dla mnie to macierzyństwo. Teraz kiedy czekam, kiedy wróci ze żłobka i odliczam każdą minutę aby być punktualnie i nie spóźnić sie gdy będzie czekał...
Czyli miłość... Miłość to szczęście. Rodzina to mega sprawa. Każdy jej odłam od dzieci, męża, rodziców, rodzeństwo, dziadków. Bóg stworzył coś naprawdę mega!
A pelnia szczęścia to żyć bez grzechu. Czy uda się to osiągnąć?
@Magnolia uśmiechnęłam się jak zobaczyłam Twoje pytania bo dosłownie wczoraj o tym rozmyślałam.
Ja jestem szczęśliwa, w końcu prawdziwie szczęśliwa. Bycie z Panem Bogiem, świadome życie w Bogu sprawia, że szczęście jest niezależne od zewnętrznych okoliczności. Z ogromnym zachwytem odkrywam każdego dnia to o czym czytam w dziennikach duchowych świętych - to wszystko prawda! Okazuje się, że mozna cierpiec i być jednoczesnie szczęśliwym, być smutnym i jednoczesnie szczęśliwym, przechodzić różnego rodzaju próby i zmartwienia i być z szczęśliwym.
Jak to jest w ogole mozliwe? Niesamowite.. Chyba żadne słowa tego nie oddadzą... Chwała Panu!
"Wystarczy ci mojej łaski. Moc, bowiem w słabości się doskonali”. (2Kor 12, 9).
Szczęście jest tylko w Bogu. Jeśli prawdziwie kochamy Boga to jesteśmy w stanie znieść wszystko, śmierci najbliższych, niepowodzenia, trudności nawet utratę rodziny.
Jak u Hioba. "Bóg dał Bóg wziął".
NIkt z nas nie jest zdolny osiągnąć stan łaski uświęcającej trwałej samodzielnie, potrzebujemy w tym pomocy Boga, wręcz Jemu to zawdzięczamy a nie swoim wysiłkom.
mgr teologii, „Bóg pragnie, aby wszyscy byli zbawieni i doszli do poznania prawdy” (1 Tm 2,4)
Pełne by osiągnąć to dopiero "tam", ale na nasze ziemskie możliwości obecne to poprzez miłość względem innych ludzi od najbliższych do najbardziej nas irytujących. Szczęście to chyba akceptacja samego siebie, swoich słabości i poprzez swe mocne strony okazywanie dobra bliźnim. Nie udało mi się go osiągnąć, zbyt wiele jeszcze sam sobie wyrzucam spraw. Tak je jednak postrzegam.
@Magnolia jeszcze jakiś czas temu powiedziałabym, że dawanie. Teraz powiem, że to i to jakoś po równo. Nauczyłam się ostatnio, że żeby dać to muszę najpierw skądś dostać/wziąć/przyjąć.
Ostatnio zmieniony 30 maja 2022, 10:59 przez esperanza, łącznie zmieniany 1 raz.
"Wystarczy ci mojej łaski. Moc, bowiem w słabości się doskonali”. (2Kor 12, 9).
Sprawianie innym radości, spowodowanie choćby małego uśmiechu czy pomaganie na różny sposób to jedne z najfajniejszych "rzeczy" jakie można czynić niewiele jest odczuć w życiu które sprawiają moim zdaniem większą frajdę. Sorki, że w drugim osobnym poście , ale jakoś mnie tak naszło by dopisać to przed snem.
Ostatnio zmieniony 31 maja 2022, 0:03 przez Skaza, łącznie zmieniany 1 raz.
Szczęście to również to, co masz Magnolio w cytacie z Pisma w twoim forumowym podpisie z 1 Tes 5,18 czyli umiejętność dziękczynienia Bogu w każdej sytuacji. Dziękczynienie opiera się na zaufaniu a zaufanie wypływa z doświadczenia bezwarunkowej miłości jaką daje Jezus. Świadomość tej miłości jest światełkiem które poprowadzi nas przez największe mroki i burze życia.