Panie dobry jak chleb

Panie dobry jak chleb,
bądź uwielbiony od swego Kościoła,
bo Tyś do końca nas umiłował,
do końca nas umiłował.

Tyś na pustkowiu chleb rozmnożył, Panie,
byśmy do nieba w drodze nie ustali.
Tyś stał się manną wędrowców przez ziemię
dla tych, co dotąd przy Tobie wytrwali.

Panie dobry jak chleb,
bądź uwielbiony od swego Kościoła,
bo Tyś do końca nas umiłował,
do końca nas umiłował.

Ziarna zbierzemy, odrzucimy chwasty,
bo łan dojrzewa, pachnie świeżym chlebem.
Niech ziemia nasza stanie się ołtarzem,
a Chleb Komunią dla spragnionych Ciebie.

Panie dobry jak chleb,
bądź uwielbiony od swego Kościoła,
bo Tyś do końca nas umiłował,
do końca nas umiłował.

Ty nas nazwałeś swymi przyjaciółmi,
jeśli spełnimy, co nam przykazałeś.
Cóż my bez Ciebie, Panie, uczynimy?
Tyś naszym życiem i oczekiwaniem.

Panie dobry jak chleb,
bądź uwielbiony od swego Kościoła,
bo Tyś do końca nas umiłował,
do końca nas umiłował.

Tyś za nas życie swe na krzyżu oddał,
a w znaku chleba w świątyniach zostałeś.
I dla nas zawsze masz otwarte serce,
bo Ty do końca nas umiłowałeś.

Inne pieśni:
Sław, języku, tajemnicę

Panie, dobry jak chleb
„Panie, dobry jak chleb” to jedna z najbardziej znanych i ukochanych pieśni eucharystycznych w Kościele katolickim w Polsce. Śpiewana jest szczególnie podczas adoracji Najświętszego Sakramentu, procesji Bożego Ciała oraz po Komunii Świętej.

Słowa tej pieśni wyrażają głęboką wdzięczność za obecność Jezusa w Eucharystii – za Jego ofiarę, pokorę i miłość, która karmi duszę niczym chleb ciało. Utwór przypomina, że Chrystus staje się dla wierzących prawdziwym pokarmem na życie wieczne i zaprasza do życia w jedności z Nim.

Melodia oraz tekst poruszają serce i pomagają w skupieniu, modlitwie i kontemplacji tajemnicy Bożej miłości ukrytej w Sakramencie Ołtarza. To pieśń pełna prostoty i głębi, która łączy pokolenia i budzi pragnienie dziękczynienia.