Sekwencja do Ducha Świętego

Przybądź, Duchu Święty,
Ześlij z nieba wzięty
Światła Twego strumień.

Przyjdź, Ojcze ubogich,
Dawco darów mnogich,
Przyjdź Światłości sumień!

O najmilszy z Gości,
Słodka serc radości,
Słodkie orzeźwienie.
W pracy Tyś ochłodą,
W skwarze żywą wodą,
W płaczu utulenie.

Światłości najświętsza!
Serc wierzących wnętrza
Podaj swej potędze!
Bez Twojego tchnienia
Cóż jest wśród stworzenia?
Jeno cierń i nędze!

Obmyj, co nie święte,
Oschłym wlej zachętę,
Ulecz serca ranę!
Nagnij, co jest harde,
Rozgrzej serca twarde,
Prowadź zabłąkane.

Daj Twoim wierzącym,
W Tobie ufającym,
Siedmiorakie dary!
Daj zasługę męstwa,
Daj wieniec zwycięstwa,
Daj szczęście bez miary!

Sekwencja do Ducha Świętego – „Veni Sancte Spiritus”
Sekwencja do Ducha Świętego, znana od łacińskich słów początkowych Veni Sancte Spiritus, to jeden z najważniejszych hymnów w liturgii Kościoła katolickiego. Zaliczana jest do tzw. sekwencji obowiązkowych i odmawiana lub śpiewana w uroczystość Zesłania Ducha Świętego – czyli w święto, które upamiętnia zstąpienie Ducha Świętego na apostołów w Wieczerniku.

Ten starożytny hymn pochodzi z XIII wieku. Jego autorstwo przypisuje się św. Stefanowi Langtonowi, arcybiskupowi Canterbury, choć w tradycji wymienia się również papieża Innocentego III. Bez względu na dokładne pochodzenie, tekst ten przetrwał wieki w niemal niezmienionej formie i do dziś porusza serca wiernych głębią treści i pięknem duchowego języka.

Sekwencja jest rozbudowaną modlitwą błagalną, w której wierni proszą Ducha Świętego – trzecią Osobę Trójcy Świętej – o Jego obecność, pocieszenie, światło, oczyszczenie, uzdrowienie oraz o siedem darów Ducha: mądrość, rozum, radę, męstwo, umiejętność, pobożność i bojaźń Bożą. Każda zwrotka niesie przesłanie nadziei, pokoju i duchowego oświecenia, co czyni z niej nie tylko modlitwę liturgiczną, ale także uniwersalny tekst duchowy, odpowiedni na osobistą medytację.

Odmawianie lub śpiewanie tej sekwencji to zaproszenie do głębszego otwarcia się na działanie Ducha Świętego, który odnawia serca, jednoczy wspólnotę Kościoła i prowadzi do pełni życia w Chrystusie. Współczesny Kościół zachęca, by nie ograniczać się do niej jedynie w niedzielę Zesłania Ducha Świętego, lecz sięgać po nią również podczas osobistych chwil rozeznania, trudnych decyzji oraz wszędzie tam, gdzie potrzebujemy Bożego światła.